Home » 2e Wereldoorlog » Langenboom in de 2e W.O.

Langenboom 1940-1944

Tijdens de oorlogsjaren was het betrekkelijk rustig in Langenboom. Een groot aantal mensen moest weer onderdak krijgen. Het verenigingsleven kwam op een zeer laag pitje te staan, veel mocht er niet mee.

Vele mensen hadden huis en haard verloren door de gevechtshandelingen op 10 en 11 mei 1940. Overal werden noodwoningen opgericht van planken uit de loopgraven. Hier de noodwoning van Huub Kremers. Achterste gedeelte behoorde bij zijn oude metalen handel.

Noodwinkel Bert van Rooij

 

Langs de Dellenweg werden noodwoningen opgericht. Hier een kaartje daarvan.

 

In 1941 werden vele zg. wederopbouw huizen en boerderijen gebouwd. Allen kregen bovenstaande gevelsteen ingemetseld.

 

Er werd voor vrouwen die zwaar waren getroffen een speciale naaicursus gegeven

 

Vele etenwaren gingen op de bon en waren alleen daarmee verkrijgbaar.

 

Al voor de oorlog waren een aantal zaken "op de bon". In de oorlog werd dit uitgebreid.

 

Iedereen diende te beschikken over een persoonsbewijs. Hier van Dina Peters-Verstegen

 

Alleen met een geldige "Sonderausweis" mocht men in de avond en nacht buiten zijn.

 

De kasteleins moesten hun prijzen doorgeven, zodat er geen misbruik t.o.v. Duitsers gemaakt kon worden

 

Toenmalige winkeliers in Escharen en Langenboom

 

Die rotjong toch !!!!

 

Zelfs vergaderen mocht de voetbalclub niet meer.

 

Doordat een aantal boeren weigerden om melk te leveren, werden de besturen van de NCB en de RKJB in hechtenis genomen in de gevangenis in Vught. Spoedig kwamen ze kaalgeschoren weer vrij. Hier een foto van de besturen van de RKJB's met de Langenbomers: voorzitter Grad v.d. Hoogen (7e van links rij midden) en secr. Toon Hendriks (6e van rechts rij midden)

 

Iedereen moest zijn radio inleveren, toch werden er hier en daar verborgen, om naar radio Oranje te kunnen luisteren.

 

Tussen Grave en Mill moesten langs de Hogeweg en Graafseweg schuttersputjes gegraven worden. Hier een gedeelte van de lijst deelnemers daaraan.

 

Op 5 september 1944 brak er op Dolle Dinsdag paniek uit bij de Duitsers. Ze vluchtten zo snel ze konden. Bij Jan van Duijnhoven werd de fiets meegenomen.